३३ किलो सुन प्रकरण : अवकाे अनुसन्धान राजनीतिक नेतृत्वतर्फ !

काठमाडौँ, १८ वैशाख । सुनकाण्डले प्रहरीभित्र खैलाबैला भए पनि राजनीतिमा भने यसले खासै प्रभाव पार्न नसकेको भन्दै गृह मन्त्रालयले राजनीतिक ‘कनेक्सन’ खोज्न थालेको छ ।

गृह मन्त्रालयका सहसचिव ईश्वरराज पौडेलको संयोजकत्वमा बनेको समितिले पूर्वआईजीपीहरूलाई पनि शंकाको घेरामा राखेर अनुसन्धान गरिरहेको बेला समितिको ध्यान राजनीतिक ‘कनेक्सन’ तर्फ मोडिएको हो ।

नेपालमा सुनकाण्ड नौलो होइन, धेरै अघिदेखि भारतलाई लक्षित गरी नेपालबाट सुन तस्करी गर्ने कार्य हुँदै आएको थियो । २०४६ सालपछि सरकार ढाल्ने र बनाउने क्रममा सांसदहरू किनबेच गर्ने काममा पनि तस्करहरूले एमाले नेता वामदेव गौतम, रवीन्द्रनाथ शर्मालगायतलाई प्रयोग गर्दै आएका थिए । तत्कालीन गृहमन्त्री र प्रहरी महानिरीक्षक नै मिली सुन तस्करी गर्ने प्रचलन नै बनेको थियो ।
तत्कालीन समयमा लोकमानसिंह कार्की भन्सार प्रमुख, वामदेव गौतम गृहमन्त्री हुँदा दुर्जकुमार राई र रविराज श्रेष्ठले चढेको गाडी एयरपोर्टमा सुन बोक्न नसकेर पञ्चर भएको किस्सा कायमै छ । सुन तस्करीमा प्रहरीको माथिल्लो निकाय नमिली सम्भव नै हुँदैन । जुनसुकै नाकाबाट ल्याइए पनि प्रहरी नमिलाएसम्म सुन आउने सम्भावना न्यून रहन्छ र जसले ठूलो लगानी गरी सुन तस्करी गर्छ, उसले प्रहरी र राजनीतिक नेतृत्व नमिलाई त्यति ठूलो जोखिम लिनै सक्दैन । कतिपय सुन बरामद गरी बीचैमा गायब गरिदिएको थुप्रै घटनाहरू पनि छन् ।

गत माघ ९ गते एयरपोर्टबाट भित्रिएपछि गायब भएको ३३ किलो सुनमा अवकाशप्राप्त आईजीहरूसमेतका प्रहरी अधिकृतको नाम शंकाको घेरामा राखिएको बुझिएको छ । सानातिना परिमाणका सुन तस्करी गर्ने र पक्राउ गरेपछि डर त्रासमा पारी पचाइदिने प्रक्रिया पनि धेरै सुनिँदै गरेको हो । केही समयअघि पूर्वडीआईजी नवराज सिलवालले ३४ किलो सुन समाउँदा ठूलै खैलाबैला भयो । तस्करहरूले फोन गरेरै उनलाई भनेका थिए– ‘तलाई कुनै पनि हालतमा आईजीपी हुन दिँदैनौं ।’ उनी आईजीपी हुन नपाउनुको एउटा कारण यो पनि भएको बताइन्छ । अहिले गायब भएको ३३ किलो सुन तथा सनम शाक्य हत्या काण्डको छानबिनका क्रममा हप्तामा ९५ केजीदेखि १५० केजीसम्म सुन तस्करी हुने गरेको तथ्यांक बाहिर आएको छ । जसको छानबिनमा गृह मन्त्रालय नै लागेको छ ।

गृहमन्त्री रामबहादुर थापाले सार्वजनिक रूपमा टनका टन सुन तस्करी हुन्छ भन्ने अभिव्यक्ति दिएपछि यसमा खोजबिन गर्न मन्त्रालय आफैं लागेको हो । किनकि गृहमन्त्रीले नै सार्वजनिक रूपमा भनिसकेपछि सुन तस्करी हुन्छ भन्ने कुरा प्रमाणित नै भएको मान्नुपर्छ । हालको ३३ किलो सुन प्रकरणमा तीनजनाको मृत्युसमेत भइसकेको छ । यो सुनकाण्ड वास्तवमा के हो रु कसले लगानी गरेको थियो रु उक्त सुन भित्राउन क–कसले सहयोग गरे ? र, मृत्यु भएका व्यक्तिहरूको पछाडि को को छन् ? यो रहस्यमय कुरा अब पर्दाफास हुने अपेक्षा गरिएको छ ।

तस्करीको मुख्य नाइके चुडामणि उप्रेती गोरेको हैसियत सबै पक्षले चासोसँग हेरिरहेका छन ।
यो काण्ड नयाँ प्रहरी महानिरीक्षक सर्वेन्द्र खनालका लागि परीक्षा हो । जतिसुकै कुनै प्रहरी अधिकृत राम्रो भनिए पनि वास्तवमा उनी कस्ता छन् भन्ने कुरा कामले मात्र प्रमाणित हुनसक्छ तरूण खवरले लेखेकाे छ । यदि सर्वेन्द्र खनालले यो ३३ किलो सुनकाण्ड यसको पछाडिको हत्या प्रकरणलाई वास्तविक रूपमा उजागर गर्न सके भने उनीमाथि मात्र होइन, प्रहरी संगठनमै जनविश्वास बढ्नेछ । काण्डका पछाडि प्रहरीहरू पनि छन् भन्ने कुरा आमसञ्चारमाध्यममा सार्वजनिक भइसकेको छ ।

यो घटनालाई राम्रोसँग छानबिन गर्न नसके यो आरोपको औँला आईजीपी खनालपट्टि पनि फर्कन सक्छ । सुनकाण्ड तबसम्म भइनै रहनेछ, जबसम्म प्रहरीहरूले यस कार्यमा साथ दिनेछन् । हाल यो ३३ किलो सुन तस्करी प्रकरणमा तीनजना प्रहरी अधिकृतहरू एसएसपी दिवेश लोहनी, डीएसपी प्रजित केसी र सई बालकृष्ण सञ्जेललाई प्रहरी प्रधान कार्यालयमा तानिएको छ । पूर्वडीआइजी गोविन्द निरौला, बहालवाला एसपी विकासराज खनाल प्रहरी कस्टडीमा छन् ।