जुवाडेको कथा, काङ्ग्रेसको मति र मध्यावधीको राग

राजेन्द्र बानियाँ
एउटा गाउँमा नामुद जुवाडे थियो । उसको काम भनेकै हरेक दिन जुवाको खालमा भिड्ने हुन्थ्यो । घरमा खाना छ कि छैन,छोराछोरीको पढाइ के भैरहेको छ, श्रीमती बिरामी भएको पनि उसलाई वास्ता हुन्नथ्यो । परिवार र नातागोता उसको बानीबाट दिक्क भैसकेका थिए । समाजमा पनि उसको पहिचान नै ब्याबसायिक जुवाडेको भैसकेको थियो । सामान्यतस् उसलाई समाजका कुनै भेला, बैठक या पर्बमा समेत उसलाई कसैले बोलाउँदैन थिए । उ पनि बेपर्बाह हुँदै गयो । हमेसा जुवाको खालमा रातोदिन निर्लिप्त हुनु उसको दैनिकी थियो । सँधै आइतबार हुँदैन, एक दिन घरमा उसको बुवाको निधन भयो, एक्लो छोरो जुवाकै खालमा बाजी हानिरहेको थियो । द्रौपदीलाई बाजी लगाउने पाण्डब जस्तो जुवाडे पारिवारिक जिम्मेवारीमा भने क्रुसो जस्तो थियो । संस्कार अनुसार पनि छोरो आउनु जरुरी थियो लासलाई काँध थाप्न । कोहि उसलाई बोलाउन गयो । बुबा बितेको खबर सुनेसी खालमा बिबेक र पुत्र धर्मसमेत दाउ लगाइसकेको छोरोले भन्यो ‘म ब्यस्त छु लास यहि बाटो ल्याउनु ।’

यो कथाको सार र नेपालका केही काङ्ग्रेसीको मति मेल खान्छ । काङ्ग्रेस सत्ताबिना बाँच्न सक्दैन भन्ने पुष्टि भएकै छ । सत्ताबिना पानीबिनाको माछो हुने काङ्ग्रेसजनले कम्तिमा नि हिन्दु धर्मानुसार चैतमा बाजाको अपेक्ष्या गर्दैनन् भन्ने पनि भुल्छ । हुन त लाज र सरम भन्दा अघि नैतिकता प्राथमिक शर्त हो ।

आफुले दुई तिहाई पाएको बेला ढङ्ग नपुर्याउने काङ्रेस १७ सालको गलत इतिहास पढाएर बारम्बार सत्तामा पुगेको हो । तात्कालिक राजा महेन्द्रको सनकभन्दा बढी १७ साल आउनु काङ्ग्रेसको नाताबाद र कृपाबादबाट दिक्क जनताको सत्ता र नेताप्रतिको अनास्था कारण थियो,बिगतमा नेपालको मन्त्री परिषद बैठकमा भारतीय प्रतिनिधि राख्न सहमती गर्नेदेखी भारतबाट प्रधानन्यायाधीश झिकाउँदा आँखा चिम्लने र नाफामा झिम्काउने काङ्रेस दिल्लीसङ्ग सम्बन्ध बिग्रेकाले मध्यरातमा बास्ने भालेजस्तो बनेको थियो । यसैको परिणाम दुई तिहाईको सत्ताबाट हात धुन बाध्य भयो । ३० बर्षको पन्चायतमा पनि राजाकै नुनपानी र मेजमानीमा ब्यन्जन खाने नेतालाई महामानब मानेको काङ्रेस यतिबेला मलाम जाँदा रोदी गाउन लागेको छ, त्यो नि मध्यावधीको ।

नेपाली जनताको स्मरण शक्ति कमजोर छ, सानो खुसीमा लाख खुन माफ गर्ने बानी नेपाली जनताको छ । तर जनताको त्यो कमजोरीमा टेकेर काङ्ग्रेसका केही नेताले भ्रष्टाचारीलाई कारबाही गर भन्दा त कत्ती सुहाउन्न( सिङ्गै जहाज खाने, नदीको साटो मन्त्री साट्ने अनि सबभन्दा धेरै पुर्ब मन्त्री भ्रष्टाचारमा जेल गएको पार्टी हो काङ्रेस । हिजो काङ्रेसले कमाए अनि देश लुटे भनेर रेलिङ भाच्नेदेखी १७ हजार जनताको बाजी थाप्नेनै हात्ती र हात्ती छाप चप्पल बनेकाले त मत माग्न र सत्तामा जान लाज मान्न नपरेको होनी नि तिमीहरुलाई ।

नत्र सारा उद्योग पोलेर खरानीको व्यापार गर्ने को थियो ? निजीकरणका नाममा सार्वजनिक संस्थान धरासायी बनाउने को थियो?सत्ता टिकाउन पुरुषलाई पनि गर्भवती हुने औषधी र सुरासुन्दरीको पसल थाप्ने को थियो ? अनि सुबिधाजनक बहुमत हुँदै मध्याबधीमा मुलुकलाई होम्ने को थियो ? मध्याबधीपछि लुटको स्वर्ग भत्केपछि सरकार ढाल्न पुर्बपन्चको घरमा डेरा सर्ने को थियो ?

न काङ्ग्रेसलाई गणतन्त्र फाप्यो न संविधान सभा ! हुन त स्वयम् काङ्ग्रेसका तात्कालिक सभापतिले नै धर्मनिरपेक्षता त पत्तै नभई निर्णय भएछ भन्थे । त्यति ठूलो निर्णय हुँदा त थाहा नपाउनेलाई सत्तामा जनताले बारम्बार पुर्याएकै हुन् । तर भ्रम पालेका कांग्रेसी, जनताले तिमिलाई मन पराएर भन्दा अरु नालायक भएर या बिकल्प नभएर जिताएका हुन् ।तर बाह्र बर्ष कुकुरको पुच्छर ढुंग्रोमा हाल्यो ढुङ्रै बाङ्गो ।

जनताले नपत्याएर, दिक्क भएर म्याद नाघेका अधिकाम्स नेताको दौलत काङ्रेसलाई ७४ को चुनाबमा जनताले प्रतिपक्षमा पुर्याइदिए । तर, गल्लीबाट उठाएको एल्सेशन नै दरबारमै लगेनी खोज्ने त उही गल्लीकै हो नि बिहान बिहान । अहिले १७ पल्ट लड्दा पनि नथाकेका काङ्रेसका एक नेतालाई सर्बदलीय सरकार चाहिएको छ । पार्टीमा सभापतिले दुई टुक्रा नियुक्तिका नाममा मिल्काइदेका ती नेताले सत्तामा बस्दा छोरा, छोरी र ज्वाइँ बाहेकलाई के नै गरे ? अनि काङ्रेसको लोकतन्त्रमा चुनाबको अभिमत ५ बर्ष हो भन्ने नि मेटियो र ? कि तिम्रा लागि सत्ता बाँडी खाने रोटिमात्र हो ? मिलिजुली चुँडेर खाएकै छौ त ? नत्र वाइडबडीको छानबिन हुँदैनथ्यो त ? हुँदाहुँदै अर्को धुन्धुकारीलाई त मध्याबधी चाहियो रे ।

मुलुक कोरोनाको संक्रमणमा गुज्रेको छ, सत्तामा रहेकाले मह काट्लेले हात चाटे हुन्थ्यो, मौरी नै फ्राई गरे । तर त्यसको अर्थ भाले मध्यरातमा किन बास्या ? तिमीलाई थाहा छ हैन, मध्यरातमा बास्ने भालेलाई काटेर धुरी कटाउन पर्छ । तेतिका लागि किन मध्याबधी, दुई बर्ष बाँच न, त्यसपछि तिमिलाई धुरी नि कटाउँला अनि कात्रोको खल्तिमा हात हाल्नेको हिसाब पनि त्यतिबेलै मिलाउँला । कुबेलामा सनाई बजाउन बन्द गर ।।
(बानियाँ एभिन्यूज खबरका बरिष्ठ कार्यक्रम प्रस्तोता हुन् )