नेकपा : पानीमा चिनीजस्तो हुनुपर्नेमा तेल तैरिएजस्तो

सूर्य थापा

नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (नेकपा)मा लामो समय अलग अलग रहिआएका पूर्ववर्ती दुई पार्टीबीच मातहतमा एकता भइरहेका बेला चिनी र पानी मिसाउँदाजस्तो घुलनशीलता हुनुपर्नेमा नेताहरुको भद्दा जुहारीले दुनियाँ हँसाइरहेको छ । अहिले एकताको बखत पानी र तेलजस्तो तैरिएर अलग हुने यो अवस्था होइन । किनभने पार्टी एकता आधारभूत तहसम्म पुग्न सकेको छैन । त्यसैले यस्तो बेला नेताहरु बढी जिम्मेवार बन्नुपर्छ ।

पार्टी एकताको संक्रमणकालबाट गुज्रिरहेको हालको अवस्थामा कहींकतैबाट नेता विशेषलाई उकास्ने र भड्काउने प्रयास हुने भएकाले यस्ता विषयमा उहाँहरु सतर्क रहनुपर्ने खाँचो छ । शीर्ष तहका नेताहरूबाट सुरु भएको घोंचपेच वा आरोप प्रत्यारोपलाई दोस्रो र तेस्रो पुस्ताका नेताहरुले पछ्याएको देख्दा गुटबन्दी तल्लो तहसम्मै जाने खतरा विद्यमान देखिन्छ ।

अनुपयुक्त मञ्चमा पार्टीले नेतृत्व गरेको सरकारको आलोचना गरेर वरिष्ठ नेता माधवकुमार नेपालले आफ्नै कद होचो पार्नुभएको छ । पार्टीका सबै व्यक्ति विधि र पद्धतिअनुसार चल्नु आवश्यक छ भनिरहँदा आफैले त्यसको हेक्का नराख्ने, अनधिकृत भेला गरेर दबाब सिर्जना गर्ने तरिका अपनाएर पार्टीको हित सम्भव छैन । यो तथ्य सबभन्दा बढी उहाँले नै बुझ्नुहुन्छ । तैपनि बेलाबेला आवेग र उत्तेजनामा आएर संयम गुमाउने उहाँको कमजोरी रहिआएको छ ।

कोही व्यक्ति विशेषका लागि मात्रै केन्द्रित नगरेर समग्र पार्टीका लागि संस्थागत कार्य प्रणाली र पद्धतिको अवलम्बन र अभ्यास अनिवार्य छ । भागबण्डा नमिले मात्र विधि, पद्धति र संस्थागत निर्णय प्रक्रियाको रोइलो कसैले पनि प्रदर्शन गर्नु हुँदैन ।