कांग्रेस अहिले सहानुभुती देखाउनु पर्ने अवस्थामा छ – केपि ओली

धेरैवटा चुनाव भए, धेरैवटा सरकार बने, धेरै उथलपुथल भए । कसैले हतियार उठाए, कसैले क्रान्तिका नाममा मान्छे मार्ने अभियान चलाए, कसैले लुटपाट मचाए, आतंकको बाढी चलाए । कसैले लोकतन्त्रका नाममा घर बनाए, सम्पत्ती थुपारे, आफन्त सपारे, यस्तै यस्तै काम गरे । यी सबै तपाईंहरुले देख्नुभएको छ । 

मलाई भन्न अप्ठ्यारो लाग्छ । धेरै वर्षअघि ४२–४३ वर्षअघि हामी त त्यसबेला अलि स्थायी ढंगले नै जेलमा बस्थ्यौं । कतिपय साथीहरु फाट्टाफुट्ट जेलमा पुग्नुहुन्थ्यो । फाट्टफुट्ट पुग्दा मसँग भेट भएका शेरबहादुर देउवा, रामचन्द्र पौडेलजीहरुलाई म जान्दछु । आज मलाई कस्तो लागिरहेको छ भने महाभारतमा युधिष्ठिरले भीमसेन, अर्जुन, द्रौपदी, नकुल, सहदेव सवै भाइ लिएर स्वर्ग जान भनेर हिमालतिर चढे । अलिक माथि पुगेपछि आफ्नो यात्रामा कायम रहन सकेनन्, सहदेव ढले । अलिपछाडि नकुल ढले, अलिक पछाडि द्रौपदी, अर्जुन, भीमसेन ढले । आज त्यस्तै भएको छ, लोकतन्त्रको आन्दोलनमा झण्डैं झण्डंै सँगै भएका साथीहरु फुत्रुक्क फुत्रुक्क खस्दै गए ढल्दै गए । आफ्नो यात्रामा कायम रहन सकेनन् । उहाँहरु आफ्नो यात्रामा कायम रहन सक्नु भएको भए, देशको हितमा उभिन सक्नुभएको भए, लोकतन्त्र बाहिर ओढ्ने रामनामी र भित्रभित्रै अर्कै चिज हसुर्ने प्रबृत्ति बढ्ने थिएन । बाहिर बाहिर कण्ठी बाँध्ने तर, भित्र भित्रै अर्कै धुमधाम चल्ने । यस्तो नभएको भए देशलाई राम्रो हुन्थ्यो ।

हामी विचार गरौं त, एक जमानामा नेपाली कांग्रेस कांग्रेस जस्तो थियो । देशका लागि उभिन्थ्यो, लोकतन्त्रका लागि उभिन्थ्यो । आज कांग्रेसको हविगत विचार गर्नुस् त । कसले चलाउँछ कांग्रेसलाई ? के गर्छ कांग्रेस ? आवेश, उत्तेजना, सत्ता, शुभलाभ । नेपाली कांग्रेसप्रति सहानुभुती देखाउनु पर्ने अवस्था छ ।

माओवादीको सम्बन्धमा त धेरै केही भन्नै पर्दैन । पानी धेरै परेका बेला खहरे मस्र्याङदी भन्दा बढ्ता उफ्रिएर कुद्छ । माओवादी ढुंगा पल्टाउनेगरी उफ्रिएर कुद्यो, खहरेले त्यसै गर्छ । मस्र्याङदीले ढुंगा बगाउँदैन, खहरेले ढुंगा पनि बगाउँछ । माओवादीको त्यस्तै जमाना आयो, एकपटक । माओवादीमा अझैसम्म रहेका साथीहरुलाई म भन्न चाहन्छु । अव त कमसेकम सिक्नुस्, अव त कमसेकम बुझ्नुस्, अव त थाहा पाउनुस् । महान जनयुद्ध कता गयो ? आफ्नै टाउकोमा आगो लगाएर हिंड्ने गफहरु कता गए ? देशमा गर्ने भनेको क्रान्ति के भयो ? आफ्नै छोरी जिताउन मतपत्र च्यात्ने, त्यो भन्दा माथितिर के गयो क्रान्ति ?

भरतपुरमा एमाले र नेपाली कांग्रेस बरावर थियो । किन एमाले माथि पुग्ने अवस्था बन्यो ? कांग्रेस माओवादीका पछाडि कुद्या भए पनि हुन्थ्यो, माओवादीका छोरीका पछाडि कुद्यो । लोकतन्त्र कता गयो ? माओवादीको केही भन्नु परेन । यस्तो अवस्था देखेर साथीहरु नेकपा एमालेमा प्रवेश गर्न आउनु भएको छ । तपाईंको सही निश्कर्षलाई स्वागत गर्न चाहन्छु । एमालेका उद्धेश्य पद र शुभलाभ होइन । एमालेको उद्धेश्य सबैले सुन्ने र बुझ्नेगरी म भन्न चाहन्छु ।                                                                                                                                                                                                                                        एमाले यस देशलाई समृद्ध बनाउन चाहन्छ । यो आन्दोलनको गौरवपूर्ण इतिहास भएको ठाउँ, सुन्दर प्राकृतिक ठाउँ, आदिकवि भानुभक्त आचार्य जन्मेको ठाउँ । बन्दीपुरजस्तो पुरानो ब्यापारिक केन्द्र छ । जहाँ अनेक जलविद्युत आयोजनाहरु बन्न सक्छन् । मस्र्याङ्दी र चेपेको उत्तरपट्टी दोभानदेखि डुम्रेसम्म र बेशी सहरदेखि यताको सवै क्षेत्र मिलाएर आधुनिक सहर बनाउन सकिन्छ । त्यसलाई हामीले योजनामा हालेका छौं । यतिञ्जेलसम्म हामी सर्वे सकिसक्थ्यौं होला । तर, रामचन्द्र पौडेलजीलाई तनहुँबाट रेल कुदेको मन परेन । उहाँ प्रचण्डलाई प्रधानमन्त्री नबनाइ भएन भनेर हिंड्नुभयो । किन बनाउनु पर्यो भने केपी ओलीलाई ढाल्नु पर्यो  । किन ढाल्नु पर्यो भने यहाँको बाटो चौडा गर्ने भो, केपीले सलल हिंड्ने । यहाँबाट मनाङ चामेतिरको बाटो चौडा हुने भयो । यहाँ स्मार्टसिटी बन्नेभयो । काठमाडौं पोखरा रेल चल्ने भयो । एक घन्टामा काठमाडौंबाट पोखरा पुगिन्छ सजिलोसँग । त्यो कुरा उहाँहरुलाई मन परेन ।                                                                                                                                                                                                                                                यहाँ पर्यटकीय क्षेत्रको विकास, आधुनिक विकास, यहाँ स्मार्टसिटी, यहाँ फिल्मसिटी, यहाँ विश्वविद्यालय, यहाँ मेडिकल कलेज, यसलाई आधुनिक सभ्य सहरको रुपमा विकास गर्न सकिन्छ । यो ठाउँ दुनियाँको हेर्न लायक सहर हुन्छ । चीनको पश्चिममा रहेको एउटा सहर मलाई हेर्न आउनुस् भनेर आमन्त्रण गरेका छन् । किन आउनुस् भनेका छन् भने मैले स्मार्टसिटीको कुरा नेपालमा गर्या छु । उनीहरुले बनाएको स्मार्टसिटी हेर्न त्यसका निर्माताहरुले आउनुस् भनेर निम्ता गर्नुभएको छ ।

दुनियाँमा यस्तो प्रगति हुन्छ भइरहेको छ । मैले रेल कुदाउनुपर्छ भनेको थिएँ । तर, रामचन्द्र पौडेलजीहरुले युवा विद्यार्थीहरुलाई बालुवाटार लगेर खेलौना रेल कुदाएर मजाक उडाउनुभयो । आजको युगमा रेल कुदाउनु पर्छ भन्दा खेलौना कुदाएर मजाक उडाउने कुन जमानाको मानसिकता होला ? हावाबाट विजुली निस्किन्छ, घामबाट बिजुली निस्किन्छ भन्दा हावा कुरा गर्यो भन्नुभयो । साह्रै हंसायो भन्नुभयो । उखान हाल्यो भन्नुभयो । घामबाट विजुली निस्किन्छ, पानीबाट विजुली निस्किन्छ भनेर साह्रै हंसायो यसपटक त भनेर उधुम उडाए । तर, जनताले नबुझेका छैनन्, मजाक उहाँहरुको उड्नेवाला छ । आज यत्रो साथीहरु यतिकै एमाले प्रवेश गर्नुभएको छैन ।

राजनीति भनेको, भोट हाल्ने भनेको रेल्वे बनाउने कुरा हो, स्कूल बनाउने कुरा हो, विश्वविद्यालय बनाउने कुरा हो, आफ्ना ठाउँमा सुख हासिल गर्ने कुरा हो । यसलाई हल्काफुल्का ढंगले लिनु हुँदैन । अहिले पनि एमालेलाई भोट नदिएर हराउनु भनेको देशका लागि दुर्भाग्यको कुरा हो । यो भानु नगरपालिकामा एमालेले जितेन । अहिले कुनै ठाउँमा एमालेले नजित्नु भनेको त्यो ठाउँ विकासमा पछाडि पर्नु हो । अरु ठाउँ र एमालेले जितेका ठाउँको भिन्नता भोलि तपाईंहरु हेर्नुहोस्, पछुतो हुन्छ ।

हामीले सरकारमा गएर के गर्यौं तपाईंहरुलाई थाहा छ । अत्यन्तै अप्ठेरो बेलामा नाकाबन्दीको बेलामा म सरकारमा गएको थिएँ । घुँडा नटेकी नाकाबन्दी खुलाइयो । सम्मानका साथ राजकीय भ्रमणमा भारत गइयो । देशको हितको पक्षमा सन्धी सम्झौताहरु गरिए । प्रधानमन्त्रीको रुपमा केपी ओली भारत गएर के के मा हस्ताक्षर गर्छ, के के बोल्छ, कता फर्केर हाँस्छ, सबै नेपाली कांग्रेसले दूरविन लगाएर हेरेको थियो । कसैले एक ठाउँमा केही भन्ने कुरा पायो ? कुनै भन्ने ठाउँ पाएन । किनभने हामी कुनै नक्कली कुरा गर्दैनौं र देशको हित विपरित काम गर्दैनौं । त्यसकारण हामीले शानदार ढंगले नयाँ सम्झौताहरु गर्यौं । नझुकीकन नाकाबन्दी खुलायौं । राष्ट्रका लागि अत्यन्त उपयोगी नयाँ बन्दरगाह खोल्यौं । कलकत्ताको बन्दरगाह गतिलो छैन । यतिका वर्षदेखि त्यही काम नलाग्ने बन्दरगाहमा हामी अल्मलियौं । कहिले कहिले १५ दिनसम्म पानी जहाजहरु उतै बस्छन् आउन नपाएर । बिशाखापटनम ठूला जहाज पनि आउँछ ।

बंगलादेशको पोर्ट प्रयोग गर्नका लागि सम्झौता गर्यौं । एउटा मात्रै होइन, हाम्रा दुईटा छिमेकी छन् । दुवैतिरबाट हामी विश्वसँग सम्बन्ध राख्न सक्छौं, ब्यापार बढाउन सक्छौं । त्यसका लागि हामीले चीनसँग पारवहन र यातायात सम्झौता गर्यौं । विभिन्न नाकाबाट नेपाल आउने बाटो बनाउने सम्झौता गर्यौं । भ्यागुताले इनारको मुखबाट देखिएको भन्दा ठूलो संसार कहाँ हुन्छ भनेजस्तै भयो । हाम्रो विपक्षमा रहेको अहिलेको सत्तासीन गठबन्धनले उनीहरु इनारको मुखबाट जति भाग देखिन्छ त्यही मात्रै देख्यो । विकासका निम्ति एमालेले एउटा नयाँ क्षितिज उघारेको छ ।                                                                                                                                                                                                  आज पार्टी प्रवेश गर्ने साथीहरुले एमालेमा आएर सेतोलाई कालो र कालोलाई सेतो भन्नु पर्नेछैन । जस्तो देख्नुहुन्छ, त्यस्तो भन्न पाउनुहुन्छ । जुन देशको हावापानी र माटोमा बसेर खाएको छ, त्यही देशको विरुद्ध काम गरेकोलाई ठीक छ, ठीक छ भन्नु पर्ने अवस्थाबाट तपाईंहरु मुक्त हुनुभएको छ । पुर्खाले लडेर बनाएको देश बचाउन तपाईंहरु लड्नु पर्दैन, अडेर बसे पुग्छ । त्यति गर्नेका पछाडि नलागेर जे गरे पनि हो हो भन्दै कुद्नु पर्ने वाध्यता तपाईंहरुलाई हुँदैन ।